In 1975 poduceerde Steven Sielberg de film Jaws, gebaseerd op het gelijknamige boek van Peter Benchley. De film werd een gigantische kaskraker maar achter de schermen was de productie er van één groot drama. De opnames werden gemaakt in Martha’s Vineyard, Massachusetts. De gemeenteraad besloot tegen het advies van Sheriff Martin Brody het strand open te houden teneinde geen “summer dollars” van bezoekende badgasten mis te lopen. De gevolgen van deze beslissing zijn bij velen bekend, en wie denkt er zoals ik zelf niet af en toe nog steeds aan terug als de eerste duik in de onbekende zee van een vakantiebestemming wordt gemaakt?
De combinatie van het nauwelijks in beeld brengen van het monster en het Hitchcock-achtige effect van de muziek John Williams dat de komst van de haai suggereerde was HET bepalend effect in deze film. Het ironische is dat het nauwelijks filmen van de haai uit nood was ontstaan. De mechanische haai met de bijnaam Bruce werkte een groot deel van de tijd namelijk niet, en toen Williams het muziekje aan Spielberg liet horen dacht de laatste dat er een grap met hem werd uitgehaald. Er gingen hele dagen voorbij, waarin er nauwelijks één bruikbaar shot kon worden opgenomen. De lokale bevolking begon na een tijdje de Hollywood-invasie behoorlijk zat te worden, de opname tijd liep met ruim 100 dagen uit en het oorspronkelijk geraamd budget van 3 miljoen dollar, zou uiteindelijk op meer dan 8 miljoen dollar neerkomen.
Voor de jonge en nog onervaren Spielberg was het een nachtmerrie. Tot zijn overmaat van ramp dronk de hoofdpersoon Robert Shaw er stevig op los en deze moest vanwege problemen met de belastingdienst af en toe het land uit. Er was veel ruzie, Quints schip de “Orca” zonk met dure camera’s en kostbare opnames en al op een moment dat dit absoluut niet de bedoeling was, en het water was steenkoud, want de opnamen vonden buiten het toeristenseizoen plaats. Uiteindelijk werd het succes van de film ook nog eens eindeloos geanalyseerd door psychologen en psychiaters, die allerlei metaforen en duidingen van de Amerikaanse geestestoestand in de film herkenden terwijl er niet meer was dan het simpele gegeven dat de film een snaar raakte in ons oerinstinct.
Zonder de combinatie van diverse talenten had dit team nooit zo’n enorm succes kunnen voortbrengen. Het enorm creatieve talent van Spielberg, het feilloos gevoel van Williams voor drama en verleiding waardoor een alcoholistische hoofdpersoon en een kou kleumende en hardwerkende cast dit konden klaarspelen. Een rolvaste boekhouder en een perfecte marketing machine deden de rest.